بلاک های سازنده HTML تگ می باشد. تگ‌ HTML، بلاک سازنده است. این عنصر، تعریف می کند که چه چیزی درون آن قرار می‌گیرد. هر تگ شامل یک تگ بازشونده و یک تگ بسته شونده می باشد (برخی تگ ها در یک نقطه باز و بسته می شوند).

راحت ترین راه برای یادگیری، استفاده از چند مثال است.

<h1>This is the title to my document</h1>

می توانید ببینید که <h1> و <h1/> متن this is the title to my document را احاطه کرده است. در واقع می بینید که HTML چگونه عمل می کند. می تواند تگ باز شونده داشته باشد که اطلاعاتی درون آن جای می گیرد یا تگ های بیشتری که داخل آن قرار می گیرند. در این مورد ما یک تگ h1 داریم که تگ تیتر محسوب می شود: برای بزرگترین عنوان صفحه یعنی عنوان به کار می رود.

ساختار سند HTML و معرفی بخش‌های اصلی آن

این تکه متن در واقع بزرگترین و ضخیم ترین نوع متن در یک صفحه HTML محسوب می شود چرا که مرورگرها h1 را اینطور توصیف می کنند، این تگ باعث ایجاد اهمیت متن درون آن در صفحه می شود. اما قضیه فراتر از این حرفهاست. تنها مرورگرها نیستند که وبسایت ها را می خوانند.

نابینایان و افرادی که به خوبی نمی بینند از صفحه خوان برای خواندن صفحات وب استفاده می کنند، این دستگاه ها از تیترها برای درک اینکه چه چیزی برای خواننده از درجه اهمیت بالاتری برخوردار است استفاده می کنند. به همین صورت موتورهای جستجو مانند گوگل و بینگ نیز با استفاده از همین اصول متوجه می شوند که چه جزییاتی از وبسایتتان از اهمیت بالاتری برخوردار است. به عبارت دیگر، مهم است که چه نوع تگ را مورد استفاده قرار می دهید.

لینک‌های Absolute، لینک‌های Relative و لینک‌های ID

یک تگ، چه بازشونده و چه بسته شونده باشند با استفاده از براکت احاطه می شوند؛ < و >. تگ های بسته شونده HTML همیشه یک اسلش / دارند که پس از براکت بازشونده قرار می‌گیرند؛ بنابراین تگ بسته شونده h1 به شکل <h1/> می باشد.

مواردی هم وجود دارد که به عنوان تگ های خودبسته‌شونده یا تگ های void یا خالی طبقه‌بندی می شوند بدین معنا که خودشان هم باز و بسته شونده هستند. به عنوان نمونه می توانید این تگ را در نظر داشته باشید </ input>. این اسلش در انتها به معنای خودبسته‌شونده بودن آن است. دقت داشته باشید که وجود این اسلش نیز اختیاری است. بنابراین درج <input> نیز صحیح است.

تگ ها نیز به صورت مشخصی باز و بسته می شوند. جدیدترین تگ باز شده بایستی اولین مورد بسته شونده باشد. برای مثال، اگر یک h1 بعد از div داشته باشید، تگ h1 بایستی در ابتدا بسته شود.

<div>
  <h1> Hi </h1>
</div>

انواع تگ ها

اجازه دهید که به انواع تگ های مهم اشاره ای داشته باشیم.

توضیحات

ما به عنوان کدنویس، برای خودمان می نویسیم تا بعدا دوباره بخوانیمش نه برای کامپیوتر. سخت ترین بخش کدنویسی حفظ آن برای استفاده بعدی است و نه یکبار برای همیشه نوشتن. نوشتن کد برای اولین بار آسان ترین بخش آن است. اینکه بعدا دوباره بازگردیم و ببینیم که چه چیزی نوشته ایم و چه فکری می کردیم قسمت سخت ماجراست.

7 اشتباه رایج برنامه‌نویسان در نوشتن کد HTML و CSS

اینجا جایی است که توضیح نویسی وارد صحنه می شود. می توانید توضیحات کوتاهی برجای گذارید که کامپیوتر شما کاری به کار آنها ندارد و نادیده شان می گیرد. در HTML روشی که توضیح نویسی را انجام می دهیم به این صورت است:

<– your comments go here –!>. توضیحاتتان را بین دو علامت <– و –!> قرار دهید تا بعدا متوجه دلیل نگارش این بخش از کدتان شوید. البته در نوشتن توضیحات زیاده روی نکنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *